پاسخ کوتاه این است: «ماعون» در آیهٔ هفتم سورهٔ ماعون، به گمان زیاد به معنای نوعی کمک، منفعت یا یاری اجتماعی است که انسان می‌تواند در اختیار دیگری بگذارد، اما از بخشیدن آن خودداری می‌کند. این واژه ممکن است زکات، آب، ابزارهای مشترک یا کمک‌های کوچک روزمره را نیز در بر بگیرد، ولی محدود کردن معنای آن به یکی از این مصادیق از نظر تاریخی و زبان‌شناختی موجه نیست.

دلیل این احتیاط آن است که «ماعون» تنها یک بار در قرآن ظاهر شده است. بنابراین برخلاف واژه‌هایی مانند «دین»، «ایمان» یا «زکات»، نمی‌توان معنای آن را با مقایسهٔ کاربردهای متعدد قرآنی بازسازی کرد. پژوهشگر ناچار است از مجموعه‌ای از شواهد نامساوی استفاده کند: بافت سوره، گزارش‌های تفسیری، شعر عربی، زبان‌های سامی همسایه و حتی آرایش آوایی خود آیه.

این مقاله می‌کوشد این شواهد را از یکدیگر جدا نگه دارد. آنچه در تفاسیر اسلامی نقل شده، لزوماً همان چیزی نیست که از نظر زبان‌شناسی تاریخی اثبات شده باشد؛ همان‌طور که شباهت یک واژهٔ قرآنی با واژه‌ای عبری نیز به‌تنهایی برای اثبات وام‌گیری کافی نیست.

آیهٔ هفتم سورهٔ ماعون چه می‌گوید؟

دو آیهٔ پایانی سوره چنین‌اند:

الَّذِينَ هُمْ يُرَاءُونَ
وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ

ترجمه‌ای نزدیک به ساختار عربی آن چنین خواهد بود:

همان کسانی که ریا می‌کنند و ماعون را دریغ می‌دارند.

در عبارت عربیِ wa-yamnaʿūna l-māʿūn، فعل «یمنعون» از ریشهٔ «م‌ـ‌ن‌ـ‌ع» به معنای بازداشتن، منع کردن و دریغ داشتن است. «الماعون» مفعول این فعل محسوب می‌شود: چیزی که آنان از دیگران دریغ می‌کنند.

پایگاه زبان‌شناختی Quranic Arabic Corpus، «الماعون» را اسمی مذکر و منصوب می‌داند و آن را ذیل ریشهٔ «م‌ـ‌ع‌ـ‌ن» طبقه‌بندی می‌کند. در همین پیکره، این ریشه فقط در همین آیه نمایان شده است؛ بنابراین «ماعون» یک واژهٔ تک‌کاربرد یا hapax legomenon در قرآن است. داده‌های صرفی آیهٔ ۷ سورهٔ ماعون و فهرست کاربردهای ریشهٔ م‌ع‌ن این یگانگی را نشان می‌دهند.

تک‌کاربرد بودن واژه به این معنا نیست که هیچ چیز دربارهٔ آن نمی‌دانیم؛ بلکه یعنی نتیجه باید احتمالی و درجه‌بندی‌شده باشد، نه قطعی.

پاسخ سریع: محتمل‌ترین معنی «ماعون» چیست؟

با کنار هم گذاشتن بافت سوره، شواهد زبان عربی و گزارش‌های تفسیری، می‌توان معانی پیشنهادی را چنین مرتب کرد:

معنای پیشنهادی

قوت احتمالی

توضیح

کمک، یاری یا منفعت اجتماعی

زیاد

با بافت سوره و شواهد زبانی سازگار است

کمک‌های کوچک و وسایل مورد نیاز روزمره

نسبتاً زیاد

می‌تواند مصداقی از معنای عمومی‌تر باشد

زکات یا صدقهٔ واجب

متوسط

تفسیری کهن و مهم، اما احتمالاً محدودتر از معنای واژه است

آب یا باران

متوسط تا کم

در برخی شواهد لغوی و شعری دیده می‌شود

پناه و سرپناه

فرضیه‌ای

مبتنی بر مقایسه با واژهٔ عبری māʿôn است

اطاعت و فرمان‌برداری دینی

کم

بیشتر محصول تفسیر دینی واژه است تا معنای روشن لغوی

بهترین معادل فارسی در ترجمه‌ای تاریخی و غیرمذهبی شاید «کمک و منفعت» یا «یاری‌های موردنیاز» است. ترجمهٔ «زکات» بیش از اندازه محدود است و ترجمهٔ «وسایل خانه» نیز یکی از نمودها را جایگزین معنای کلی می‌کند.

بافت سوره چه کمکی به فهم واژه می‌کند؟

سورهٔ ماعون با این پرسش آغاز می‌شود:

آیا کسی را دیده‌ای که دین را تکذیب می‌کند؟

سپس رفتار چنین شخصی را توصیف می‌کند: یتیم را می‌راند، دیگران را به خوراک دادن به نیازمند تشویق نمی‌کند، نماز را با غفلت یا ریا به‌جا می‌آورد و در پایان «ماعون» را دریغ می‌کند.

این ترتیب نشان می‌دهد که «ماعون» شاید به حوزهٔ رفتار اجتماعی تعلق دارد. سوره از یک ادعای گویا اعتقادی آغاز می‌شود، اما تکذیب «دین» را با رفتارهای عینی تعریف می‌کند. منکر دین در این متن فقط کسی نیست که گزاره‌ای الهیاتی را نمی‌پذیرد؛ او کسی است که یتیم را طرد می‌کند و از رساندن منفعت به دیگران خودداری می‌ورزد.

برای بررسی جایگاه این مفهوم در کل سوره می‌توان به خوانش جامع سوره ماعون مراجعه کرد. پیوند میان «دین» در آیهٔ نخست و مسئولیت اجتماعی در آیات بعدی نیز در مقالهٔ تحول معنای دین در قرآن با تفصیل بیشتری بررسی شده است.

اگر «ماعون» را در این زنجیره بخوانیم، معنای عمومی «کمک، منفعت یا یاری اجتماعی» از معانی بسیار تخصصی مانند «زکات» یا «یک ظرف خانگی مشخص» محتمل‌تر خواهد بود.

«ماعون» در تفاسیر کهن اسلامی

مفسران مسلمان از همان سده‌های نخست دربارهٔ معنای این واژه اختلاف داشتند. این اختلاف خود نشانهٔ مهمی است: گویا معنای دقیق «ماعون» حتی برای برخی از نخستین نسل‌های مفسران نیز روشن نبوده است.

طبری مجموعه‌ای از اقوال را نقل می‌کند که بر اساس آنها «ماعون» می‌تواند به زکات، مال، وسایل مورد استفادهٔ روزمره، آب یا هر منفعتی گفته شود که انسان در اختیار دارد. او در توضیح لغوی خود می‌نویسد که مقصود، منع کردن مردم از منافعی است که نزد این اشخاص قرار دارد و اصل «ماعون» را منفعت هر چیز می‌داند. متن تفسیر طبری ذیل آیهٔ ۱۰۷:۷ این دامنهٔ معنایی را ثبت کرده است.

چند برداشت سنتی بیش از دیگر موارد تکرار شده‌اند.

۱. ماعون به معنای زکات

در شماری از روایات تفسیری، «ماعون» به زکات واجب تفسیر شده است. این خوانش از نظر مضمون نامعقول نیست: کسی که عبادت خود را به نمایش می‌گذارد، اما مال واجب را نمی‌پردازد، نمونه‌ای روشن از دینداری ریاکارانه است.

بااین‌حال، مشکل این تفسیر آن است که یک مصداق نهادی و فقهی را به‌جای معنای واژه قرار می‌دهد. ممکن است زکات یکی از شکل‌های «ماعون» باشد، اما از این امر نمی‌توان نتیجه گرفت که این واژه در اصل فقط به زکات اشاره داشته است.

به‌ویژه اگر بخشی از سوره را متعلق به دوره‌ای بدانیم که نظام تفصیلی زکات هنوز تثبیت نشده بود، ترجمهٔ مستقیم «ماعون» به «زکات» مستلزم پذیرش یک پیش‌فرض تاریخی اضافی خواهد بود.

۲. وسایل و کمک‌های کوچک روزمره

در برخی گزارش‌های سنتی، «ماعون» به چیزهایی مانند ظرف، سطل، تبر، دیگ یا وسایلی تفسیر شده که مردم بیشتر زمان‌ها به یکدیگر قرض می‌دهند. این برداشت ریشه ترجمه‌هایی مانند «کمک‌های کوچک» یا «وسایل ضروری» شده است.

مزیت این تفسیر آن است که پایان سوره را به اخلاق روزمره پیوند می‌دهد: فرد ریاکار حتی چیزی را که هزینهٔ چندانی برای او ندارد، در اختیار همسایه یا نیازمند نمی‌گذارد.

بااین‌حال، فهرست ابزارها شاید توضیحی مصداقی است. به عبارت دیگر، مفسر می‌کوشد نشان دهد «دریغ کردن منفعت» در زندگی واقعی چه شکلی دارد؛ نه اینکه معنای قاموسی ماعون فقط «لوازم خانه» باشد.

۳. آب و باران

در منابع لغوی و شعری، «ماعون» گاه با آب یا بارانی که از ابر فرومی‌ریزد مرتبط دانسته شده است. آب در محیط کم‌آب عربستان نمونه‌ای طبیعی از خیر و منفعت عمومی محسوب می‌شد. بنابراین این کاربرد نیز می‌تواند از معنای عمومی‌تر «چیز سودمند و یاری‌رسان» پدید آمده باشد.

این معنا برای آیه ناممکن نیست، اما بافت سوره به آب مشخصی اشاره نمی‌کند. در نتیجه ترجمهٔ «آب را دریغ می‌کنند» بیش از آنکه از خود آیه به دست آمده باشد، بر یکی از کاربردهای لغوی احتمالی تکیه دارد.

آیا شعر عربی معنای ماعون را روشن می‌کند؟

یکی از مهم‌ترین شواهد بیرون از قرآن، بیتی منسوب به اَعشی، شاعر عرب پیش از اسلام یا اوایل اسلام، است. در این بیت، سخاوت شخصی با بخشندگی آب فراوان مقایسه می‌شود و صورت «بِماعونِهِ» در معنایی نزدیک به بخشش، عطا یا نفع‌رسانی به کار می‌رود.

تئودور نولدکه این شاهد را در بحث زبان‌شناختی خود مطرح کرد. میتوان این نتیجه را نیز گرفت که این کاربرد شعری می‌تواند نشان دهد «ماعون» در عربی پیشاقرآنی یا کهن، معنایی مانند بخشش، خدمت یا منفعت داشته است. کتاب نولدکه در Internet Archive برای خواندن در دسترس است.

این شاهد مهم است، اما نباید بیش از اندازه بر آن تکیه کرد. اشعار کهن عربی چه بسا از مسیر نقل شفاهی و تدوین‌های سپسین به ما رسیده‌اند. انتساب، ضبط و قدمت دقیق هر بیت باید جداگانه بررسی شود. چنین بیتی می‌تواند احتمال یک معنای عربی را تقویت کند، اما به‌تنهایی معنای آیه را قطعی نمی‌کند.

با این ملاحظه، کاربرد منسوب به اعشی از ترجمهٔ عمومی «بخشش، کمک یا منفعت» حمایت می‌کند.

فرضیهٔ عبری: آیا ماعون به معنای «پناهگاه» است؟

یکی از بحث‌برانگیزترین فرضیه‌ها، پیوند «ماعون» عربی با واژهٔ عبری מָעוֹן، با تلفظ تقریبی māʿôn، است. واژهٔ عبری می‌تواند به معنای سکونتگاه، منزل، پناهگاه یا مأوا باشد.

آبراهام گایگر، از پیشگامان مطالعهٔ تاریخی رابطهٔ قرآن با سنت‌های یهودی، پیشنهاد کرد که «ماعون» از همین واژهٔ عبری آمده است. اگر این پیشنهاد پذیرفته شود، پایان سوره می‌تواند معنایی نزدیک به «از دادن پناه خودداری می‌کنند» داشته باشد.

این فرضیه از نظر صورت آوایی جذاب است: واژه‌های عربی و عبری شباهت قابل‌توجهی دارند و تماس میان گویشوران زبان‌های سامی در محیط متأخر باستان واقعیتی تاریخی است. بااین‌حال، شباهت آوایی برای اثبات وام‌گیری کافی نیست.

نولدکه پیوند ریشه‌شناختی میان دو واژه را ممکن می‌دانست، اما با این نتیجه مخالفت کرد که واژهٔ عربی همان معنای عبری «سکونتگاه» یا «پناهگاه» را حفظ کرده است. واژه‌های هم‌ریشه در زبان‌های خویشاوند می‌توانند مسیرهای معنایی متفاوتی طی کنند.

مشکل دیگر این است که شواهد عربیِ منسوب به شعر کهن، معنایی نزدیک به بخشش و منفعت را پیشنهاد می‌کنند. بافت خود سوره نیز دربارهٔ طرد یتیم، بی‌توجهی به فقیر و دریغ کردن خیر است؛ نه منع ورود به یک خانه.

بنابراین، فرضیهٔ عبری باید به این صورت بیان شود:

ممکن است میان «ماعون» قرآنی و māʿôn عبری رابطه‌ای تاریخی وجود داشته باشد، اما از این رابطه نمی‌توان نتیجه گرفت که معنای واژه در آیهٔ ۷ سورهٔ ماعون «خانه» یا «پناهگاه» بوده است.

این تمایز مهم است. «هم‌ریشگی»، «وام‌گیری» و «یکسان بودن معنا» سه ادعای متفاوت‌اند و هرکدام به شواهد مستقل نیاز دارند.

فرضیهٔ عربی: ارتباط با «معونت» و یاری

زیگموند رودوکاناكیس پیشنهاد دیگری مطرح کرده است. بر اساس دیدگاه او، تحول معناییِ «ماعون» ممکن است تحت تأثیر خانوادهٔ واژگانیِ مرتبط با «معونت» و ریشهٔ «ع‌ـ‌و‌ـ‌ن»، به معنای کمک و یاری، صورت گرفته باشد. مقالهٔ رودوکاناكیس که این پیشنهاد در آن مطرح شده، در JSTOR در دسترس است.

در زبان‌شناسی تاریخی، ممکن است دو واژهٔ نسبتاً شبیه، حتی اگر ریشهٔ مشترکی نداشته باشند، بر معنای یکدیگر اثر بگذارند. گویشوران گاه واژه‌ای نامأنوس را با واژه‌ای آشناتر مرتبط می‌کنند و در نتیجه، معنای آن را در جهت معنای واژهٔ آشناتر تغییر می‌دهند.

این فرضیه با معنای «کمک و یاری» سازگار است، اما قطعی نیست. در طبقه‌بندی صرفیِ جدید، «ماعون» ذیل ریشهٔ «م‌ـ‌ع‌ـ‌ن» قرار می‌گیرد، در حالی که «معونت» با خانوادهٔ واژگانیِ «ع‌ـ‌و‌ـ‌ن» مرتبط دانسته می‌شود. بنابراین، نباید ارتباط معناییِ احتمالی میان این دو را با یکسان بودن ریشهٔ آن‌ها اشتباه گرفت.

بازی آوایی «یمنعون الماعون»

یکی از ویژگی‌های چشمگیر آیه، شباهت صوتی میان دو واژهٔ اصلی آن است:

  • یَمْنَعُونَ: م‌ـ‌ن‌ـ‌ع
  • الْمَاعُونَ: م‌ـ‌ع‌ـ‌ن

سه همخوان اصلی با جابه‌جایی ترتیب تکرار شده‌اند. «م‌ـ‌ن‌ـ‌ع» در برابر «م‌ـ‌ع‌ـ‌ن» قرار می‌گیرد. در بلاغت سپسین عربی می‌توان چنین آرایشی را نوعی «جناس مقلوب» نامید.

این تقارن فقط زینت صوتی نیست. آیه مفهومی متضاد می‌سازد: چیزی که برای نفع و یاری است، منع می‌شود. فعل «دریغ کردن» و اسم «کمک یا منفعت» از نظر آوایی به یکدیگر گره می‌خورند.

ممکن است نادر بودن واژهٔ «ماعون» نیز در انتخاب آن نقش داشته باشد؛ زیرا پایان آوایی آن با «یمنعون» و مجموعهٔ سجع‌های سوره سازگار است. بااین‌حال، نمی‌توان نیت مؤلف یا گوینده را با قطعیت از شکل آوایی استنتاج کرد. آنچه می‌توان نشان داد، وجود این تقارن در متن نهایی است، نه انگیزهٔ تاریخی سازندهٔ آن.

آیا «ماعون» فقط یک کمک کوچک است؟

ترجمهٔ انگلیسی small kindnesses و معادل فارسی «کمک‌های کوچک» رایج است. این ترجمه بخش مهمی از مفهوم را منتقل می‌کند: سخن ممکن است دربارهٔ منافعی باشد که بخشیدن آنها هزینهٔ بزرگی ندارد، اما فرد بخیل یا ریاکار همان‌ها را نیز دریغ می‌کند.

بااین‌حال، صفت «کوچک» در صورت واژه وجود ندارد. این صفت از مصادیق سنتی، مانند قرض دادن ظرف یا ابزار، استنباط شده است. احتمال دارد معنای ماعون گسترده‌تر از کمک کوچک باشد و زکات، آب، مال یا حمایت اجتماعی را نیز شامل شود.

به همین دلیل، اگر هدف ترجمهٔ تفسیری باشد، می‌توان نوشت:

و حتی کمک‌های کوچک را نیز دریغ می‌کنند.

اما برای ترجمه‌ای نزدیک‌تر به عدم قطعیت متن، این صورت مناسب‌تر است:

و کمک و منفعت را از دیگران دریغ می‌کنند.

کلمهٔ «حتی» نیز در عربی آیه نیامده است، هرچند در ترجمهٔ تفسیری می‌تواند شدت رفتار را نشان دهد.

جایگاه اجتماعی ماعون در سوره

سورهٔ ماعون مجموعه‌ای از رفتارها را کنار یکدیگر می‌گذارد:

  1. راندن یتیم؛
  2. تشویق نکردن به خوراک دادن نیازمند؛
  3. بی‌اعتنایی یا غفلت در نماز؛
  4. نمایش دادن عبادت؛
  5. دریغ کردن ماعون.

این فهرست، دینداری را از ادعا و مناسک جدا نمی‌کند، بلکه ارزش مناسک را با رفتار اجتماعی می‌سنجد. نمازگزارانی نکوهش می‌شوند که عبادتشان نمایشی است و در همان حال، منافع در اختیار خود را از دیگران دریغ می‌کنند.

اگر «ماعون» را «کمک و منفعت» بفهمیم، پایان سوره به آغاز آن بازمی‌گردد. راندن یتیم، بی‌اعتنایی به گرسنه و منع کمک، سه نمود یک الگوی واحدند: نپذیرفتن مسئولیت در برابر دیگری.

این بُعد اخلاقی و تاریخی در مقالهٔ ماعون و یاری به نیازمندان به‌صورت مستقل بررسی خواهد شد.

کدام ترجمهٔ فارسی دقیق‌تر است؟

هیچ معادل فارسی یکتایی تمام شایدهای تاریخی را حفظ نمی‌کند. انتخاب ترجمه به هدف مترجم بستگی دارد.

ترجمه

مزیت

محدودیت

«زکات را نمی‌پردازند»

بازتاب یک تفسیر اسلامی کهن

معنای واژه را به یک حکم فقهی محدود می‌کند

«وسایل ضروری را دریغ می‌کنند»

مصادیق روزمره را ملموس می‌کند

معنای عمومی کمک را کاهش می‌دهد

«از کمک‌های کوچک خودداری می‌کنند»

روان و متناسب با اخلاق سوره است

«کوچک» در خود واژه تصریح نشده است

«از رساندن منفعت دریغ می‌کنند»

به تعریف لغوی طبری نزدیک است

در فارسی کمی انتزاعی است

«کمک و یاری را دریغ می‌کنند»

روشن، عمومی و بافت‌محور است

برخی معانی خاص سنتی را نشان نمی‌دهد

«پناه نمی‌دهند»

فرضیهٔ عبری را منعکس می‌کند

بیش از حد به یک ریشه‌شناسی مناقشه‌برانگیز وابسته است

برای ترجمهٔ اصلی، پیشنهاد من این است:

و کمک و یاری را از دیگران دریغ می‌کنند.

در یادداشت ترجمه می‌توان افزود:

«ماعون» واژه‌ای تک‌کاربرد در قرآن است و در تفاسیر به منفعت، زکات، آب و وسایل مشترک روزمره تفسیر شده است.

این روش، هم متن را برای خواننده قابل‌فهم می‌کند و هم عدم قطعیت تاریخی را پنهان نمی‌سازد.

از شواهد موجود چه نتیجه‌ای نمی‌توان گرفت؟

پژوهش تاریخی فقط جمع‌آوری شایدها نیست؛ باید مرز نتیجه‌گیری را نیز روشن کند.

نمی‌توان با قطعیت گفت ماعون یعنی زکات

زکات یکی از تفسیرهای کهن و مهم است، اما شواهد موجود نشان نمی‌دهد که این تنها معنای ممکن واژه بوده است.

نمی‌توان وام‌گیری مستقیم از عبری را اثبات‌شده دانست

شباهت میان māʿūn عربی و māʿôn عبری قابل‌توجه است، اما برای تعیین جهت انتقال، زمان و محیط وام‌گیری کافی نیست. هم‌ریشگی سامی یا تحول موازی نیز باید در نظر گرفته شود.

نمی‌توان معنای واژه را فقط از ریشه استخراج کرد

ریشه‌شناسی با معنای واقعی یک واژه در یک متن یکسان نیست. حتی اگر ریشه دور یک واژه مشخص شود، ممکن است معنای آن طی زمان تغییر کرده باشد.

نمی‌توان جناس آیه را دلیل قطعی معنای واژه دانست

شباهت «یمنعون» و «ماعون» آرایش ادبی مهمی است، اما صدا به‌تنهایی تعیین نمی‌کند که اسم به درستی به زکات، آب، ابزار یا کمک عمومی اشاره دارد.

جمع‌بندی: ماعون یعنی کمک و منفعتی که دریغ می‌شود

«ماعون» یکی از دشوارترین واژه‌های سورهٔ ماعون است، زیرا تنها یک بار در قرآن دیده می‌شود و از همان دوره‌های نخست با تفسیرهای گوناگون همراه بوده است.

شواهد موجود را می‌توان چنین خلاصه کرد:

  • بافت سوره معنایی اجتماعی را ایجاب می‌کند.
  • طبری معنای عمومی «منفعت» را در کنار مصادیق مختلف گزارش می‌کند.
  • شعر منسوب به اعشی از معنایی نزدیک به بخشش و نفع‌رسانی حمایت می‌کند.
  • پیوند با عبری māʿôn ممکن، اما معنای «پناهگاه» برای آیه اثبات‌نشده است.
  • تأثیر معنایی خانوادهٔ «معونت» محتمل، اما از نظر ریشه‌شناختی قطعی نیست.
  • تقارن آوایی «یمنعون الماعون» تضاد میان کمک و دریغ کردن را برجسته می‌کند.

در نتیجه، دقیق‌ترین پاسخ هوشمندانه این است:

«ماعون» در آیهٔ هفتم شاید نامی عمومی برای کمک، منفعت یا یاری مورد انتظار در زندگی اجتماعی است؛ زکات، آب و وسایل روزمره می‌توانند مصادیق آن باشند، نه تمام معنای آن.

این خوانش همچنین پیام مرکزی سوره را روشن‌تر می‌کند: تکذیب دین فقط یک موضع نظری نیست؛ در منطق این متن، خود را در طرد انسان آسیب‌پذیر، نمایش عبادت و دریغ کردن یاری نشان می‌دهد.

پرسش‌های متداول

آیا ماعون همان زکات است؟

زکات یکی از تفسیرهای کهن ماعون است، اما نمی‌توان آن را تنها معنای واژه دانست. «کمک، منفعت یا یاری اجتماعی» دامنهٔ شواهد را بهتر پوشش می‌دهد.

چرا این سوره «ماعون» نامیده شده است؟

این نام از آخرین واژهٔ سوره گرفته شده است. نام‌گذاری سوره‌ها لزوماً به معنای آن نیست که این واژه موضوع یگانه یا نام اولیهٔ متن بوده باشد.

آیا ماعون واژه‌ای عبری است؟

میان «ماعون» عربی و māʿôn عبری شباهتی وجود دارد و بعضی پژوهشگران رابطه‌ای تاریخی پیشنهاد کرده‌اند. بااین‌حال، وام‌گیری مستقیم و حفظ معنای عبری هنوز اثبات نشده است.

بهترین ترجمهٔ ماعون چیست؟

در ترجمهٔ عمومی، «کمک و یاری» یا «منفعت» مناسب‌تر است. «زکات» و «وسایل روزمره» بهتر است به‌عنوان توضیحات تفسیری در پانوشت ذکر شوند.

منابع اصلی